3de Vlaamse Ardennen rit

Zo, De naamkaartjes zijn klaar!

Oei, hoezo… Had ik dit nog niet verteld ?

Wel, ik kreeg zo’n idee…

De beroepsrenners rijden tijdens hun koersen altijd met een nummer

aan hun zadelpen. Waarom zouden wij ambassadeurs dit niet ook doen,

maar dan een naamplaatje in plaats van een nummer.

Dit is het resultaat.

Leuk hé !

En zo waren we opnieuw aan de 3de Vlaamse Ardennen rit begonnen.

We hadden geluk, want we konden droog starten, een onweer was net gepasseerd.

Op die manier was de omgeving voldoende afgekoeld, zalig fietsen.

Met 4 ambassadeurs waren we gestart,

 ook oud-ambassadeur Luc en  Werner,  Koen en m’n overbuur waren van de partij.

Jammer genoeg was ons geluk van korte duur.

Doordat ik een uitwijkingsmaneuver uitvoerde,

raakte ik van de rand van het betonen fietspad, af.

Hierdoor moest ik plots bijsturen om recht te blijven,

 waardoor Frank met mij in botsing kwam. Frank kwam ten val.

Hij hield er een gekneusde schouder en een geschaafde elleboog aan over.

Maar z’n fietske gaf er de brui aan. Z’n voorwiel was dermate verwrongen,

dat fietsen er niet meer in zat.

Sorry Frank ! Ik wil me toch langs deze weg excuseren.

De tocht verliep verder zonder kleerscheuren .

En zo geraken we stilaan klaargestoomd voor het echte werk in Frankrijk.

Hierbij weer een foto, vanop één van die prachtige zichten in de Vlaamse Ardennen.

Thierry

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *