De laatste week

 

Dinsdag 13 juni,

Vertrek naar Frankrijk.

Niet rechtstreeks naar de Mont-Ventoux, maar eerst naar Gresse en Vercors,

een ski oord. De natuur is daar bijzonder mooi!

Nu begrijp ik waarom “Vadertje ambassadeur” Peter

daar al 20 jaar naar toe trekt.

 

Woensdag 14 juni,

s’ Morgens hebben we aldaar nog een ritje van 20 km gereden,

een klein testje, een goed gevoel. Ik denk dat ik klaar ben voor het grote werk.

Later zijn we definitief vertrokken naar onze eindbestemming, 300 km verder.

Hetgeen ik mij nog herinner van die reis, was de Mont Ventoux ,

die ik voor het eerst in de verte zag, een dreigende reus…

M’n hart sloeg een paar keer over.

Man, man, man, aan wat ben ik begonnen.

 

Donderdag 15 juni,

Het bezoek aan het Wijnkasteel …

Het was best leuk, een rondleiding, wijn proeven,

luisteren naar een stemmenimitator, maar de picknick was wel de max!

We werden in koppeltjes verdeeld en kregen een picknick mand mee.

Aangezien m’n metgezel afwezig was, kon ik er alleen aan beginnen.

En dit was niet spijtig.

Plots zag ik die dreiging weer, achter de haag, de reus daagt me uit!

 

Vrijdag 16 juni,

 

s’ Morgens was de laatste trainingsrit van 65 km

Een bergpas beklimmen met een laag stijgingspercentage.

Het was een goede test. Vele kilometer klimmen, langzaam omhoog,

slingerend langs de berg. Als je naar beneden keek zag je de weg in de diepte,

die je voordien gereden had. Wat werd het hoog. Ik kreeg hoogtevrees

en nam toch voldoende afstand t.o.v. de rand van de weg.

Maar wat een prachtig uitzicht. Schitterend!

 

S’ Avonds,

Op tijd gaan slapen.

Ik kan de slaap niet vatten.

De spanning is te snijden.

Uiteindelijk val ik in slaap…

De klok tikt…

 

Thierry

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *