MONT VENTOUX THRILLER (2)

 

9H02

Het startschot, wordt gegeven door Eddy Merckx

We worden bevrijd uit ons onderbewust zijn.

Oeshe, het is zover!

Onze wielen komen traag in beweging, we zijn vertrokken,

oprukken, de reus gaan verslaan.

Dit durfde ik niet luid te zeggen of maar aan te denken.

Ik was bang. Maar de zenuwen trokken wel weg.

Geleidelijk begon de klim zwaarder en zwaarder te worden.

We werden opgeslorpt door een bos.

Pas daar begon het klimmen menens te worden.

Hellingspercentages van 8 tot 9 naar 10%.

Het probleem was, dat het niet ophield.

Lage rechte banen en achter elke bocht, geen recuperatie

mogelijk, weer zo steil klimmen. Het was 28°C.

Het zweet stroomt me af.

Eventjes stoppen met trappen was uit den boze, zelf geen seconde,

want dan viel je stil, bijna achteruit, kans op vallen.

Charlotte, Kristel, Tom en Christophe waren in m’n buurt,

Ondersteund door Jeroen, onze trainingscoach.

Uiteindelijk kwamen we aan de bevoorrading, halfweg.

Yes! Dit gaf toch een beetje moed. Een zwaar stuk, was toch al

achter de rug. Tijd voor een pauze en een foto.

We laden onze batterijen op door ons te vullen met koolhydraten en

het vullen van onze bidons.

Nu is het tweede gedeelte aan de beurt.

We zijn de reus aan het bestrijden, hij moet achteruit.

Het is verschrikkelijk lastig, maar langs de andere kant zalig,

want we winnen terrein.

Toen, kreeg ik een probleem, de reus slaat terug…,

die me bijna de moed deed verliezen.

Door die bijzonder steile hellingen begon m’n hart te hoog te slaan.

Hoger dan het overslagpunt. Te lang daar boven blijven, betekent verzuring

van de spieren en dan is het afgelopen met fietsen.

Dus was stoppen, de enige oplossing om m’n hartslag te doen dalen.

Maar bij het terug aanzetten-weet dat dit gebeurde op de steilste hellingen-

geraakte ik moeilijk in beweging en niet ingeklikt in de pedalen.

Door de paniek reactie en door me te ergeren, steeg m’n hartslag weer

Onmiddellijk, stoppen en herbeginnen, een sneeuwbal effect.

Je moet dit alles in één beweging kunnen doen, of je mag het vergeten.

De moed zakte in m’n schoenen, ik dacht aan opgeven…

Maar Kristel was in de buurt en wist me te kalmeren en te helpen.

Met een paar truckjes die ze me leerde, lukte het uiteindelijk wel.

Enorm bedankt Kristel, jij bent voor mij dé ‘ Engel ‘, de reddende engel.

Ik kreeg de techniek onder de knie en we konden geleidelijk verder oprukken.

Eens uit het bos gekomen, zag ik die reus weer dreigend naar me kijken.

We kwamen aan Chalet Reynard, een skistation. Nog 6km te gaan.

De reus was dus een groot stuk terug gedreven, maar gaf zich

niet gewonnen. Ik kreeg namelijk in die laatste kilometer kramp

in m’n rechter been, van kuit tot in m’n heup.

Door m’n benen wat los te schudden, ging de pijn weg, gelukkig maar.

De reus moest plooien.

Nog een paar keer voelde ik die krampen, maar uiteindelijk ging het weg.

Nu nog een laatste steile helling, die zag er bijzonder zwaar uit,

Onmogelijk te overbruggen leek het. 9,9%.

 

Alé Cockske, nu toch niet opgeven zeker!

Gesteund door Kristel, zijn we op karakter naar boven geklommen.

En yes, het lukte, zelfs met een lagere hartslag!

Nu nog voorbij een bocht…

Wat heb je hier een prachtig uitzicht, het is net of je boven komt

op een tropisch strand.

Nog een honderd meter, dit leek van zelf te gaan,

Je hebt plots enorm veel energie, het euforisch gevoel!

De reus is verslagen! Yes!

Wat was dit een zalig gevoel, na 6 maanden training eindelijk

ons doel bereikt! Hoera, I did it! We did it!

Nu nog pronken op de foto met de fiets in de lucht.

Dit ging gepaard met een enorme oerkreet van geluk!

Wat was dit genieten.

 

Nu rest nog de afdaling, de triomftocht.

Dit gaf een kick, slingerend naar beneden.

 

Het is voorbij, het doel is bereikt.

Ik ben erg trots op mezelf.

Ik ben Kristel heel erg dankbaar. Ze was m’n ‘mental Coach’ onderweg.

Zonder haar had ik misschien opgegeven.

Ik bedank langs deze weg nog eens de volvo organisatie,

dat ik deze bijzondere uitdaging heb kunnen aangaan.

Merci!

Op naar de volgende rit en de volgende uitdagingen.

 

Thierry

 

Ps: Beste trouwe lezers, er volgen binnenkort nog 2 verhalen, nl;

            “Achter de schermen” en “ Bedankingen en bedenkingen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *