Wandel mee: kerststallentocht op zaterdag 17 december, Stekene

Energy@volvo heeft voor de wandelliefhebbers nog een laatste evenement op het programma dit jaar: een sfeervolle kerstwandeling langsheen kerststalletjes, met veel kerstversiering en kerstmuziek, in Stekene.

Er is keuze tussen drie verschillende afstanden: 6, 9 of 12 km. Wandelaars kunnen starten vanaf 16 uur, dus eindigen doet men in het donker, wat de kerstsfeer uitstekend zal accentueren.

Medewerkers van Volvo Car Gent en hun gezinsleden krijgen een mooi pakket aangeboden. In de (gratis) inschrijving zit inbegrepen:

– Inschrijving
– Koffie/thee
– 2 pannenkoeken
– 2 consumptiebonnen naar keuze

Voor kinderen tot 12 jaar is dit idem met dat verschil dat ze 2 consumptiebonnen krijgen ter waarde van 1,40 euro.

Wil jij ook deelnemen? Schrijf dan tot uiterlijk 15 december in via deze link:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSf51ilbwcsGyrWcE5ELF077xLAK57wjnVSal7N950hwU4zA9w/viewform

Hartelijk welkom!

Verslag van de Halve Marathon van Brussel

Brussel, 02 oktober 2016

Met de bus vertrok ik in groep ambassadeurs vanuit Volvo Car Gent richting startplaats Halve Marathon Brussel. Een kleine tussenstop in VCB om collega’s op te pikken. En daar stonden we dan, aan de start van de grote uitdaging.

loopambassadeurs brussel

De eerste keer dat ik 21,1 km aan een stuk zou lopen. En dan nog jezelf een maximum tijd opleggen van 01:55:00 D.w.z. dat ik niet trager dan 11km/u wou lopen. Het moest lukken, de voorbereiding was lang, zwaar en professioneel. Samen met de reeds gelopen wedstrijden gaf mij dat vertrouwen om dit tot een goed einde te brengen.

Het was fris, maar regende niet.

Om 10u30, startte ik als 1 van de 6471 deelnemers. Redelijk snel kwam er een eerste tunnel aan. Het beloofde zwaar te worden. Vele toeschouwers stonden langs het parcours om de lopers aan te moedigen. Ik herkende stemmen die mij aanmoedigden, het waren de ex-ambassadeurs van verleden jaar die meegekomen waren. En of het zwaar werd. De vele hoogtemeters kropen in de benen. Mijn trainer Thijs liep mee. Hij zag dat ik het op momenten moeilijk had en moedigde me aan. Dat deed deugd. Zeker op de lange beklimming van de Tervurenlaan. Ik hield nauwlettend mijn HS in de gaten om niet in het rood te gaan, want dan zou ik het niet uithouden. De bevoorradingen kwamen goed van pas en sloeg ik niet over.

Ondanks ik aan het afzien was vlogen de tijd en de kilometers voorbij. Snakkend naar adem ging ik de laatste 4km in. Het kon niet ver meer zijn, maar het waren lange kilometers. De toeschouwers riepen ons aan dat we er bijna waren, maar het bleef maar duren. Ik haalde nog eens alles uit mijn lijf en versnelde.

En plots zag ik de aankomst… het was voorbij.

Na 01u52min ben ik over de finish gelopen, d.w.z. dat ik binnen mijn vooropgestelde tijd ben aangekomen.

Vervolgens ben ik samen met de ambassadeurs naar de VCG bus gegaan waar een mooi gevuld lunchpakket zeer goed heeft gesmaakt. Op de terugweg begon het pijpestelen te regenen,… daar hebben we dus geluk mee gehad!

Mission accomplished
7 maand lang heb ik dit loopdagboek bijgehouden, 568 km looptraining, uitgetekend voedingsschema, professionele begeleiding, doorzetten.
Een sportief doel werd behaald, een ander voedingspatroon aangenomen, en op de kop 20kg lichter.

Het zal hier zeker niet bij blijven, op 11/11 staat de halve marathon van Bellem op mijn programma. Tegen dan wil ik mijzelf een nieuw doel stellen.

Tenslotte nog een welgemeend woord van dank aan VCG, en aan iedereen die aan mij dacht en met mij meeleefde op de weg naar “Brussels Half Marathon 2016”

Sportieve groeten,

Philippe Moonen

Garnaalrit 3 en 4 september

van WTC Nellytrappers Boekhoute op 3 en 4 september.

Zoals de vorige jaren loopt het parcours van de cyclo (35,55,85 of 110KM) op Nederlands grondgebied op wegen met weinig verkeer.

Op de stops is er een zeer uitgebreide bevoorrading aanwezig (op de 110 km is er een 2de bevoorrading met gratis etixx sportdrank)

De VTT-rit (keuze 25,40 of 58KM) loopt ook hoofdzakelijk op Nederlands grondgebied (80% onverhard) en gaat oa door de Braeckmansbossen

en de 58 KM loopt zelfs over de westerscheldedijk..

Bij aankomst kunt U op een leuk terras genieten van gratis verse garnaal.

Bovendien is er blonde en donkere grimbergen van het vat verkrijgbaar aan democratische prijs.

Opdat U niet op uw fiets zou moeten letten kan U deze veilig achterlaten in de gratis bewaakte fietsenparking.

Natuurlijk zijn der ook douches ter beschikking voor uzelf en uw dierbare tweewieler !

Doe samen met onze loopambassadeurs mee aan de Brussels (half) marathon

Op zondag 2 oktober 2016 vindt de Belfius Brussels (Half) Marathon plaats. Onze Run-ambassadeurs hebben dus nog enkele weken de tijd alvorens ze zich kunnen bewijzen tegenover hun collega’s en de uitdaging van de halve marathon aan te gaan.
Hun ultieme sportprestatie van het jaar zal starten in het Jubelpark en eindigen op de Boulevard Anspach nabij het Beursplein te Brussel.

Ook andere VCG-medewerkers kunnen nu op eigen kosten inschrijven. Je hebt de keuze tussen de marathon, halve marathon en 5 km.

Alle praktische informatie omtrent bereikbaarheid en bevoorradingen vind je via volgende link: http://www.sport.be/brusselsmarathon/2016/nl/info/

BELANGRIJK VOOR NIET-VOLVO-RUN-AMBASSADEURS:
Niet-Volvo-Run-Ambassadeurs dienen zich zelf in te schrijven voor 19 september 2016 via volgende link: http://www.sport.be/brusselsmarathon/2016/nl/inschrijven/

De verdeling van de startnummers voor niet Volvo-run-ambassadeurs zal door de organisatie zelf gebeuren.

BELANGRIJK VOOR DE RUN-AMBASSADEURS VAN VOLVO:
Volvo-Run-Ambassadeurs zulen ingeschreven worden door Volvo Car Gent. Jullie hoeven zich dus niet in te schrijven via de officiële website. De verdeling van de startnummers van de run-ambassadeurs zal, zoals op de Haven Gent Loopt en Midzomernachtrun, gebeuren tot 15 min voor de aanvang in de Energy@Volvo-tent.

BELANGRIJK VOOR ALLE VCG-DEELNEMERS:

We willen graag alle VCG-deelnemers hartelijk ontvangen in de Energy@Volvo-tent voor de aanvang van de wedstrijd met een hapje en een drankje. Aan de loopambassadeurs en de collega’s niet-ambassadeurs: gelieve eveneens volgend formulier in te vullen: https://goo.gl/forms/qtuuI0QIwHYcaccK2

Mocht je toch niet meer kunnen deelnemen aan de Brussels Marathon/Half Marathon/5K 2016, gelieve dan tijdig contact op te nemen met Frederick Marchant (7703), Hendrik Verschelde (3271) of Laurens Tembuyser (2622).

Veel succes gewenst met de laatste voorbereidingen!

Het Energy@Volvo Team

 

‘Climbing for Life’: doel bereikt!

Katleen Van Buggenhout, ambassadeur lichting 2015, nam afgelopen zaterdag samen met de fietsambassadeurs van dit jaar en een aantal andere enthousiaste Volvo-wielerliefhebbers, deel aan ‘Climbing for Life’, met als geamenlijke doel: de top van Les Deux Alpes bereiken.
Haar ervaringen schreef ze neer in volgend verslag.

Woensdag 17 augustus, 07.30 op Volvo: tijdstip van verzamelen voor de ambassadeurs lichting 2016, met een ontbijt voor het vertrek, Het viel op en deed deugd te zien dat de lichting 2016 de ‘gezonde’ dingen goed had laten smaken en de ‘ongezondere’ spullen toch wat links had laten liggen. Ze hadden ietwat onzekere en zenuwachtige blikken en één grote vraag: gaat het lukken? Vol goede moed is iedereen de reis gestart naar La Grave.

Op donderdag 18 augustus was de eerste afspraak om de aluminium/carbon rossen op te tuigen en de beenspieren kennis te laten maken met het gebergte. Klimmen in de bergen is toch andere koek dan klimmen in het Belgenland. Ook de afdaling is andere koek. Iedereen is vol goede moed gestart aan de Col du Lautaret. Iedereen op zijn eigen tempo en afstand. Sommigen hebben zelfs de Galibier overwonnen. Een fietstocht met als achtergrond de adembenemend mooie bergketen les Ecrin en stukjes gletsjers.

Vrijdag 19 augustus was een rustdag. Hanneke van EnergyLab had een kort ritje uitgestippeld om de spiertjes wat los te rijden. ’s Avonds kreeg iedereen nog de nodige aanmoedigingen én het deelnamepakket voor de ‘Climbing for Life’-rit. De sfeer begon er goed in te komen bij de pastamaaltijd. De meeste fietsers zijn op tijd in hun bedje gekropen.

Zaterdag 20 augustus: THE DAY. Vroeg opstaan, juiste voeding, juiste kledij, drinkbussen vullen, fietsen opladen en op naar de top van Les 2 Alpes. De weergoden hadden alle varianten van regen op het programma gezet: dikke druppels, fijne druppels, mist …. Maar iedereen was vol goede moed aan de start. Rond 9 uur ging het startschot en ze waren vertrokken voor 51km. Les 2 Alpes naar beneden tot aan de voet van de Alpe d’Huez. Daar begon het serieuze werk. De eerste 4 km van de vermaarde col bedwingen. Hierna ging de tocht over les balcons d’Auris. De verwachting was een  gezapige balkonnetje: wat op en neer. Maar het bleek  een klim van 6 km te zijnI Het stijgingspercentage was niet echt gezapig. Maar wat een uitzicht: fenomenaal! En dan De kers op de taart: Les 2 Alpes met de 10 bochten. De bochten aftellen, doseren, nog voldoende eten en drinken. En die laatste kilometer: die was ZEKER langer dan één kilometer! Wat een emoties aan die eindstreep: lachen, huilen, stil, uitbundig! Wat een ontlading. Peter en Tatan hebben iedere Volvo-fietser over de eindmeet geschreeuwd en opgevangen. Eric zo fier als een pauw. Maar alle ambassadeurs hebben het gehaald! Dikke proficiat!

De fietsers en supporters hebben er zeker (minstens) eentje op gedronken.

Heel veel dank aan iedereen van energy@volvo die meegewerkt heeft om dit te doen slagen.

Katleen Van Buggenhout
Ambassadeur 2015
Foto’s onder: Willy Van Buynder (met aan zijn zijde Hanneke van Energy Lab) en Patrick Goessens bereiken de eindmeet. PROFICIAT AAN ALLE VOLVO-FIETSERS!
WillyVanBuynder PatrickGoessens

VolvoEnergiek! sportfestival: een geslaagde editie!

Afgelopen zaterdag vond in domein Puyenbroeck de VolvoEnergiek! sportdag plaats. Heel wat medewerkers gingen in op de uitnodiging om deel te nemen aan één of meerdere van de sportieve activiteiten die door de verschillende clubs werden aangeboden. De dag verliep in een toffe en heel sportieve sfeer, dankzij (opnieuw) een heel puike organisatie.

_25A0908

Foto boven: wandelaars konden het mooie domein verkennen aan de hand van een uitgestippeld parcours.
Het minivoetbaltornooi is al jaren een vast onderdeel van de sportdag, en wist ook nu heel wat ploegen te lokken. 16 ploegen verschenen aan de aftrap, waaronder voor het eerst één voltallig vrouwenteam met o.a. de zusjes De Craecker. Zij stonden behoorlijk hun mannetje, want ze lieten in de eindstand toch 2 mannenteams achter zich. Het minivoetbaltornooi is heel sportief en vriendschappelijk verlopen. De finale ging tussen FC Kubus en FC Bavo, de Volvo-ploeg die vorig jaar kampioen speelde in de kerncompetitie te Laarne. FC Kubus ging met de overwinning lopen. Foto: de finalisten met in het midden Geert Baert, voorzitter Dagelijks Bestuur.

_25A1016

Een 30-tal collega’s en familieleden/vrienden verkenden het mooie domein tijdens de wandeltocht. Circa 25 mensen namen deel aan de familiefietstocht en ruim 30 wielertoeristen gingen voor het zwaardere werk. Verder werd er gejogd, geskeelerd en gingen een 16-tal mensen duiken. In de namiddag was er ook een initatie salsa in samenwerking met Etage Tropical.

_25A0981

Na het sportieve gebeuren schoven circa 280 (!) mensen aan voor de uitstekende barbecue. Iedereen liet het zich goed smaken en ze kregen er gratis ambiance bovenop: collega Alain Bruyneel zorgde voor muzikale omkadering in Griekse sfeer en Etage Tropical zorgde voor salsa show-time!

Geert Baert, die begin dit jaar de fakkel overnam als voorzitter van het Dagelijks Bestuur, kijkt tevreden terug.

Geert: “Deze sportdag als eerste keer voorzitter was een echte uitdaging voor mij. We werden geconfronteerd met extreme weersomstandigheden, van hevige regenval tot heel zonnig weer. Dat heeft voor behoorlijk wat moeilijkheden gezorgd tijdens de op- en afbouw: vrachtwagens die zich vastreden, materiaal werd ver van de tent afgezet wat heel belastend was voor onze bestuursleden. Maar wat telt is dat de dag zelf heel goed verlopen is. Tijdens de barbecue kregen we nog een korte en hevige regenbui te verduren kregen, waarbij het inschrijvingstentje sneuvelde. Maar binnen in de grote tent lieten de aanwezigen het niet aan hun hart komen, en genoten van de barbecue en de muzikale omkadering en salsashow.”

_25A0967

Foto boven: extreme omstandigheden…

_25A0938 _25A0924
Het voltallige Dagelijkse Bestuur (foto’s boven) en met hen veel sympathisanten hebben er voor veel mensen terug een mooie dag van gemaakt. Dank aan iedereen die hiertoe bijgedragen heeft!
_25A0922

Met dank ook aan de leden van VOCUS (op foto Danny Devriese en Aimé De Clercq), de fotoclub van VolvoEnergiek! voor de vele foto’s, en aan Jean-Marie Mus die samen met Lena Pauwels aanwezig was voor medische interventies, en die tegelijkertijd ook foto’s maakte.

Meer info over Vocus? Ga naar www.vocus.be en/of contacteer info@vocus.be

Meer foto’s:

Oldtimerclub-58 Oldtimerclub-29 Oldtimerclub-28 IMG_4943 IMG_3644 Bew69 Bew34 Bew21 _25A1069 _25A1067 _25A1016 _25A0981 _25A0969 _25A0967 _25A0961 _25A0955 _25A0938 _25A0924 _25A0922 _25A0914

Mon Ventoux verslag door Hilde

We waren in het totaal met 61 Volvo collega’s die zich hadden ingeschreven voor of de Ventourist (1x de Mont Ventoux), de Cannibalette (2x de Ventoux met ertussen 2 nabijgelegen cols, 132km in het totaal) of de Cannibale (2x de Ventoux met ertussen 4 cols, totaal 171km).

We waren met 4 Volvo “ere”-ambassadeurs (van de 10 van de Stelvio editie van vorig jaar) ingeschreven voor de Cannibalette … Op zich al redelijk ambitieus dus ;-/

Hans, Geert, Fabienne en ikzelf waren van de partij, Philip had helaas last minute moeten annuleren. Omdat er geen plaats meer was in het hotel waar de meeste Volvo collega’s logeerden, zaten wij vier, samen met Johan T en Bart L in een gemoedelijk hotelletje in Vaison la Romain.

IMG_3842

Maar zoals gekend laat de Mont Ventoux zich niet zomaar temmen : de regen viel met bakken uit de hemel toen we met ons 6 om 6u ’s morgens met onze koersfietsen vanuit het hotel vertrokken. We waren dus al doorweekt tot op ons vel voor we 10km verder in Malaucène aan de start kwamen. Daar kregen we, samen met 2700 andere deelnemers, te horen dat de top van de Ventoux afgesloten was omdat het goot, er onweersdreiging was en de gevoelstemperatuur er -10 graden was 🙁

Er was een alternatieve route via Col de la Madeleine waardoor we toch tot aan Chalet Reynard (6km van de top) konden fietsen vanuit Bedoin. Dat dat de moeilijkste kant is (die we normaal niet gingen moeten doen) hebben we geweten ! Ze hadden precies lood in onze carbon fiets én onze benen gespoten – wellicht ook deels door de kilo’s regenwater die ondertussen in onze schoenen, zeemvel en al de rest zat !? Onze collega-ambassadeur Isabelle had ons de avond voor vertrek via sms de goede raad gegeven, vanuit haar huzarenbeklimming van de Stelvio vorig jaar : Blijven trappen !! En dat hebben we gedaan ! Hans wist te zeggen dat hij goeie benen had dus die hebben we na de Madeleine niet meer gezien de rest van de dag. Johan was als ervaren fietser ook al vertrokken voor zijn Cannibale. Bart zijn we een paar keer op en af tegengekomen in zijn poging om uit te zoeken hoe hij met deze verregende start toch aan de Ventourist kon beginnen.

Bij de eerste bevoorrading, halverwege de beklimming, regende het bijna niet meer en heb ik al een paar dl water overboord gegooid door mijn alles-doorlatende schoenovertrekken en kousen uit te wringen. Daarna ging het, langzaam maar zeker maar zeker langzaam, verder naar Chalet Reynard, waar we de avond voordien nog een briefing en pasta avond hadden gehad met alle Volvo collega’s. Omdat het weer toen iets beter was, mochten de Ventouristen door naar de top. Aangezien wij de Canibalette deden, moesten wij wachten tot het einde van onze tocht … Ik was bang dat we met dit wisselvallig weer die kans niet meer gingen krijgen maar heb ondanks een weddenschap, mijn collega’s niet kunnen overtuigen om het zekere voor het onzekere te nemen en eerst “effe dat ommetje” naar de top te maken en dan de Cannibalette verder te zetten.

Van aan de Chalet ging het dus stijl naar beneden richting Sault. De meeste weten ondertussen dat ik, in tegenstelling tot vele mannelijke collega’s, veel liever bergop dan bergaf rijd, dus deze afdaling was een heuse marteling voor mij. Die afdaling was zoveel km lang zonder “efkes vlak” dat ik volledig verkrampt was in mijn duimen (van het remmen) en mijn nek (van het koersstuur laag in de beugels te pakken) toen we eindelijk beneden kwamen.  Mijn doorweekte voeten waren lettterlijk ijsblokken. Ik zag de fun in deze tocht echt niet meer. Zelfs niet toen we eindelijk aan de voet van de Ventoux  tussen de, door de regen, heerlijk geurende lavendelvelden kwamen en de bewoonde wereld in zicht kwam.

Na 56km trappen kwamen we in de bevoorradingspost van Sault aan waar we de eerste Volvo ondersteuners zagen. Alhoewel ik heel opgelucht was om na 3 uur eindelijk de beloofde morele en logistieke Volvo steun en aanmoediging tegen te komen, vrees ik dat dat bij hen niet zo over is gekomen want het huilen stond me op dat moment nader lachen. Maar de “vrouwen van” en de Volvo ondersteuners hebben ons met een heuse voetmassage, droge kousen en de klassieke bananen, peperkoek en mueslibars op een half uur tijd terug omgetoverd van verzopen waterkiekens tot waardige ambassadeurs die met frisse moed de Canibalette hebben verder gezet. 1000 x dank !! Ik ben al dansend op ons favoriet apres-ski liedje van Sweet Caroline de post uitgereden 🙂

Het ging van daar richting Col d’Aulan via een prachtige gorge langs een idyllisch riviertje, imposante rotswanden en een heus sneeuwwitje kasteel ! Het was zo goed als droog en we reden met ons drietjes precies een ritje alleen in the middle of nowhere … We waren, ten gevolge van onze lange opdroogstop in Sault, dan ook zo goed als de laatsten van de 431 canibalette rijders. De beklimming van de Col d’Aulan ging goed en we konden onze hartslag op een gezond niveau houden, in de hoop onszelf genoeg te sparen voor die tweede beklimming van de Ventoux op het einde van de Cannibalette. Het modderbad aan de bevoorradingspost boven op d’Aulan speelde Fabienne weer parten want je moet eerst een “hoefsmid” vinden die je kleiklompen wil afschrapen voor je terug in je klikpedalen geraakt !?

De mobiele medische post van Sporta kwam even checken of we bij de splitsing, 2km verderop, de Cannibale of de Cannibalette gingen kiezen want het was 12u55 en na 13u mocht je volgens de regels van de Mon Ventoux kunst niet meer aan de Cannibale beginnen … Geen nood dus : de Cannibalette was voor ons ambassadeurs, amper een goed jaar na onze eerste kennismaking met de koersfiets, al meer dan zot genoeg 😉

Dan door het prachtig landschap van de Drôme, via een mooie rechte “boulevard” waar Fabienne en ik eens zonder veel remmen de bergafs durfden pakken, richting de 3de beklimming : Col de l’homme mort (1213m) ! Toepasselijke titel – zelfs voor de vrouwen onder het peleton 😉 Alhoewel we het na 5 à 6 uur op de fiets goed begonnen te voelen in onze beenspieren, armen én zitvlak ging ook deze beklimming aan een gezapig tempo met gecontroleerder hartslag. Net toen onze selfie aan het bord “Col de ‘l homme mort” was ingeblikt, begon het opnieuw te regenen … Om voor de rest van de dag niet meer te stoppen 🙁 Het druppelen ging over in gieten en we hoorden het vanuit de richting van de Ventoux vervaarlijk donderen. We waren en voelden ons weeral compleet verzopen waterkiekens eens we diezelfde bevoorradingspost van Sault bereikten. Rillend van de kou vraag je je dan toch even af waarom je in godsnaam zo zot wil zijn om te fietsen als hobby !? De apocalyptische beelden die getoond zijn op het VRT journaal (zie onderstaande link) zijn blijkbaar gedraaid toen wij daar in het enige (bevoorradings)tentje stonden te schuilen – gewikkeld in die aluminium warmhoud-dekens. En geloof het : die helpen echt !! Onze fietsen zie je op de beelden ergens tegen de picnictafels vuil en wel staan. Daar kwam dus de trieste mededeling dat we helaas de Ventoux niet meer op mochten en zelfs niet tot aan Chalet Reynard. Dat ik daardoor mijn weddenschap, dat het later op de dag niet meer zou kunnen, “gewonnen” had was zelfs geen schamele troost :-(( We moeten dus in elk geval nog eens terug om die wispelturige Ventoux écht “all the way” op te fietsen.

De enige optie was dus rond de Ventoux rijden en via de Gorge de Nesque naar Bedoin en dan via Col de la Madeleine naar het het start- & eindpunt in Malaucène. Nog eens een 30tal km klonk het door de microfoon van de sporta “omroepster” … Pfff en dat bleek dan nog een stuk meer in realiteit … De warmhouddekens dubbelgeplooid en rond onze romp gewikkeld, onder onze doorweekte regenjasjes en met “niet al te” frisse moed terug op de fiets gekropen. De route van dit “noodplan” was niet goed aangeduid maar gelukkig hadden we de dag voordien de gorge de nesque al gefiets als “opwarmer”. Een prachtige route waar we gelukkig toen in de zon echt met volle teugen van genoten hebben … In de plensende regen en na 120km was dat toch een ietsje minder. Ik voelde me net een fietsende robbot met die krakende folie rond mijn karkas maar die heeft ons wel gered !

Zoals de organisator ’s morgens aan de verzopen start al had geroepen : elk nadeel heb z’n voordeel : mijn afdaalschrik was daar met de bakken regen uit mijn lijf gespoeld en in plaats van een paar tiental meters ná al mijn collega’s de berg af te komen, kon ik hen bij deze afdaling zowaar eens vóór blijven 🙂 En dat geeft een beginnend fietster al eens wat extra broodnodige energie in de moegetrapte benen ! We kwamen daar als uit het niets onze collega en hotelgenoot Johan tegen die zijn eigen heroïsch verhaal had over deze helse versie van zijn Canibal.

En het bleef gieten ! … Maar op den duur doe je zelfs geen moeite meer om uit de modder-douche van het achterwiel van je voorganger te blijven zodat het zand op den duur tussen je tanden kraakt !? Voor vele mountainbikers zal dit wellicht wekelijkse kost zijn maar voor prille fietsers toch weer een nieuwe ervaring 😉 Voor de 6de keer deze “fietsvakantie” de Col de la Madeleine over met onze laatste krachten en dan de laatste km letterlijk aftellen tot in Malaucène.

Nog “for the record” onder de start/aankomst boog gereden waar ze de tijdsregistratie al lang hadden opgedoekt. In plaats van de met naam en faam aangekondigde (openlucht ?!) Party Cannibale vonden we een leeg plein met een paar verdwaalde doorregende tafeltjes en stoelen. Heel triestig zicht. Ook van de door ons meegsleurde Volvo “beach” (!) vlaggen of ondersteuners was geen spoor meer gezien het late uur. Op zich geen erg want we waren zo nat en onderkoeld dat we toch maar aan 1 ding konden denken : een hete douche in ons hotel ! Dus nog 10km verstand op nul en “blijven trappen” tot in ons hotel in Vaison la Romain. Een douche (en bad met een biddon ettix”brol” als badstop 😉 heeft nog nooit zoveel deugd gedaan !!

En dan alle smsen en voicemails, die tijdens de laatste 2 uur onafgebroken fietsen in de gutsende regen, waren binnengekomen checken en beantwoorden. Familie en collega’s  (tot onze CEO en energy@volvo bezieler toe) waren ongerust want we waren met z’n vieren als vermist opgegeven ! En daarna de nodige kcal weer aangevuld “Chez Rina” terwijl we met open mond de heldendaden van onze hotelgenoten hebben aanhoord. Hans, die een vitesseke rapper en daardoor op zijn eentje de Cannibalette gedaan heeft en bij de tweede afdaling van Chalet Reynard in een heus onweer met hagelstenen is terecht gekomen :-0 … En Bart die als Ventourist de enige van ons 6 geweest is die door een gelukkige timing wél naar de top is mogen gaan maar dan daar in hondeweer terecht is gekomen. Johan had na zijn Cannibale 218km op zijn teller staan !! Zo zijn door dit onvoorspelbaar, plaatselijk en snel wisselend weer geen 2 verhalen hetzelfde van deze MON Ventoux 2016 ! Heel veel respect voor iedere fietser die zijn eigen unieke heldenrit gedaan en doorstaan heeft ! Het klonk als slappe peptalk ’s morgens maar nu kunnen we de woorden van de sporta organisator bij de natte start beamen : over deze editie gaan nog lang “helden”verhalen verteld worden !

The sunny (!?) day after en op terugweg naar huis, kijk ik er zo op terug : de top van Mont Ventoux hebben wij door de weersomstandigheden helaas niet gehaald … Maar we hebben als ere-ambassadeurs tijdens deze “Mon Ventoux” toch al onze persoonlijke records gebroken : 178km gefietst (ons vorig record van 1/11/15 stond op 150km) , 2832 hoogtemeters beklommen en bijna 9u op dat harde zadel gezeten !! Misschien gaan we volgend weekend eens niet fietsen na deze helse tocht maar toch heel blij en trots dat we onze grenzen weer verlegd hebben ! Zoals de energy@volvo slogan terecht zegt : If it doesn’t challenge you, it doesn’t change you 🙂 en we zijn nog “jong” dus “We’ll be back” en dan dan doen we die Mont Ventoux “all the way” !!

ventoux hero

We hebben met onze fietstocht op de Mont Ventoux zowaar het VRT nieuws gehaald gisterenavond … Helaas omwille van het slechte weer 🙁 .

Onderwerp: Duizenden Vlaamse fietsers moeten afstappen in La Cannibale

In Frankrijk is de jaarlijkse fietstocht La Cannibale op en rond de Mont Ventoux stilgelegd wegens het slechte weer. De deelnemers kregen hier net het slechte nieuws te horen. Ze moeten een andere weg volgen terug naar de startplaats. http://deredactie.be/permalink/1.2688532

 

Hilde