Word jij één van onze loop- of fietsambassadeurs in 2018?

Bouw aan een gezonde toekomst: word ambassadeur!

Ook in 2018 willen we de medewerkers van Volvo Car Gent aanmoedigen om gezonder en sportiever door het leven te gaan. In het kader van energy@volvo krijgen ook volgend jaar 20 niet-geoefende medewerkers de kans om zich persoonlijk te laten begeleiden met als ultieme doelstelling:

  • Voor de 10 loopambassadeurs: de halve marathon lopen in Göteborg op 19 mei 2018
  • Voor de 10 fietsambassadeurs: de Mont Ventoux oprijden op 23 juni 2018

Twee prestaties van formaat dus, waarvoor je je NU kan aanmelden als kandidaat. Als ambassadeur hoef je nu nog niet klaar te zijn voor de uitdaging. Integendeel! We zoeken medewerkers, zowel arbeiders als bedienden, die om één of andere reden tot nu toe dachten dat bewegen niets voor hen is, en die geen of heel weinig ervaring hebben met fietsen of lopen. Je zult samen met de andere ambassadeurs intensief getraind worden om de uitdaging aan te gaan.

De fietsambassadeurs zullen deelnemen aan het Sporta-evenement ‘Mon Ventoux’. In de editie 2018 zal Sporta de dames speciaal in de watten leggen. Aan de medewerksters van Volvo Car Gent: grijp deze kans!

Lijkt dit iets voor jou? Durf jij de uitdaging aan te gaan? Stel je tegen uiterlijk zondag 15 oktober kandidaat. Dit kan door een e-mail te sturen naar energy@volvocars.com. Vermeld daarin zeker volgende gegevens: volledige naam, pers.nr., afdeling, ploeg, telefoonnummer, en motiveer ook waarom jij graag ambassadeur wil worden.

Meer informatie vind je in de vacatures van loopambassadeur en fietsambassadeur – klik op de link aub.

Nog vragen?
Voor fietsambassadeurs: contacteer Guy Wulgaert, guy.wulgaert@volvocars.com, tel.: 2998.
Voor loopambassadeurs: contacteer Frederick Marchant aub, frederick.marchant@volvocars.com, tel. 7703.

Stuur voor 15 oktober 2017 je kandidatuur met motivatie naar energy@volvocars.com.

AmbassadeurMonVentoux_2018

AmbassadeurGoteborgsVarvet_2018

“Super ervaring”

Foto: Thomas in het midden, fris en monter aan de start!

Testimonial van Thomas Gillabel

“Als ambassadeur heb ik het altijd het leuk gevonden dat wel op elke loop evenement waar de ambassadeurs aanwezig waren extra in de kijker werden gezet. Dat we werden aangemoedigd door onze andere collega’s in de voorbereidingen naar de halve marathon.

Het was iets uniek en zeker speciaal, iets dat we ons verdere leven mogen mee dragen. In het begin ging het trainen wel redelijk goed, maar soms toch even ups en downs. Maar we zijn altijd goed opgevolgd geweest door onze Coach Thijs van Energylab. Die ons bijna wekelijks een mailtje stuurde met de vraag hoe alles verliep. Ik was er klaar voor. Net voor de halve marathon ben ik ziek gevallen, en dacht ik nu zal ik het niet halen. Maar door een beetje door te zetten ben ik er toch net op tijd doorgekomen. En met de nodige stress en de nodige adrenaline heb ik hem toch mooi kunnen uitlopen. En ik heb er zeker van genoten. Dit is zo uniek en maak je maar zelden mee in je leven. Zo veel supporters, zoveel lopers en wij als Gentenaar vielen goed op tussen onze Zweedse collega’s. Een pracht van een loop over een zwaar parcours. Maar een super ervaring.”

Thomas

“Iedereen glansrijk geslaagd!”

Testimonial van Nele Van De Veire

“In december 2016 startten we met 20 VCG-loopambassadeurs aan een trainingstraject, begeleid door onze loopcoach Thijs Dekiere van Energy Lab. Velen waren reeds actief in de loopsport, enkelingen waren nog leek en begonnen van “0”. Dit was voor mij zeker het geval, niets van basisconditie, niets van uithoudingsvermogen, ik deed al jaren niets van sport; er was altijd wel een excuus; geen tijd, te veel werk, taxi mama, schoolwerk kinderen, zelf studeren (MBA in Zweden), moe na dagtaak, te slecht weer (te warm, te koud, te regenachtig, te donker), liever gezellig met twee iets gaan eten, te stijf van de vorige loopsessie (amper 5 minuten), te eenzaam, zelfkastijding, …

Er was duidelijk meer nodig om mijn zelfdiscipline op te krikken en mij te besmetten met de loopmicrobe… teamspirit, enthousiaste medelopers, de wil om het vooropgestelde doel te bereiken, goede opvolging en coaching, begeleiding van experts, steun van gezin, plezier, …

Göteborg, zaterdag 20 mei 14u02…the big moment… met meer dan 1300 Volvo medewerkers (VCC) gingen we van start, de sfeer was fantastisch, het weer schitterend, het parcours loodzwaar (bruggen!),… Door de steun van de entourage, de diverse muziekstandjes, het vele publiek langs de weg, de talrijke bevoorrading onderweg, de vele supporters (ook van Gent), de bemoedigende woorden van de college-lopers, het doorzettingsvermogen en de wil om de finish te halen (aim high, move fast)…. slaagden alle loopambassadeurs, na een traject van amper 6 maanden met glans in deze uitdaging! (jammer genoeg moesten 3 mensen in de loop van de trainingsmaanden afhaken omwille van blessures).

We did it! Trots!”

Nele

“21,1 km genoten”


Foto: Eyyub Coban, met in zijn kielzog collega-ambassadeur Thomas Gillabel.

Testimonial van Eyyub Coban

“Het begon allemaal toen ik voor het project CMA een tijdje in Zweden moest verblijven. Na het werk had ik nog redelijk wat vrije tijd die ik zinvol wou gebruiken. Na een mail ‘running ambassadeurs gezocht’ wist ik wat te doen 🙂

Enkele collega’s gingen na het werk naar een fitnesscenter in de buurt. Ik vond dat ik de laatste jaren minder actief was dus dit was het ideale moment om terug aan mijn conditie te werken. Gedurende voorbereiding van de ‘Marathon’ zat ik namelijk in een zeer drukke periode zowel in mijn privé leven als werk. Ik voelde steeds meer drukte. Dankzij het loopschema van Thijs voelde ik mij achteraf steeds ontspannen. Lopen was een moment om mijn hoofd leeg te maken.

De dag van vertrek naar Zweden om eindelijk de GoteborgsVarvet te lopen, had ik helemaal niet kunnen voorspellen. Omdat in Gent de allereerste CMA wagen van mijn zone moest passeren, ben ik later vertrokken dan de groep. Na een succesvolle dag heb ik de avondvlucht genomen waarbij ik Eric Van Landeghem tegenkwam; ook hij was onderweg voor deelname aan de halve marathon. Hij was zo vriendelijk om mij af te zetten in mijn hotel.

Na 6 maanden trainen kon ik mij eindelijk bewijzen, ik was enorm zenuwachtig. De sfeer was daar fantastisch: locatie, publiek, animatie, het weer,… Gedurende 21,1km heb enorm genoten van mijn omgeving, ik zag dat de mensen met veel plezier er waren. Dat gaf me een positief gevoel.
Het naderen van de finish lijn kan ik moeilijk omschrijven met woorden. Heel bijzonder; je moet het meemaken om het te begrijpen.

Het is een heel bijzondere ervaring geweest

Niet altijd even gemakkelijk maar na een succesvolle einde geeft dat een gevoel van voldoening.”

Eyyub Coban

“Fantastische ervaring”

Testimonial van Sofie Van Nieuwenhove

“Amai waar te beginnen…

Running Ambassadeurs gezocht: na vele jaren niets van sport te doen, reeds twee en aan half jaar pendelen tussen Gent en Göteborg en het daarbij horende hotelleven, misschien hoog tijd om eens iets aan die conditie te doen. Weinig tijd, veel reizen, drukke agenda op het werk en privé, dit gaat misschien toch niet lukken. Dank aan Guy Wulgaert om me over de schreef te trekken en me te laten zien dat dit de ideale uitdaging was.

Ik was dan ook dol enthousiast toen ik de namen van de deelnemers zag, zowel mijn Zweedse hotel-compagnon Ann De Groote als mijn partner Steven waren geselecteerd. Samen konden we dit aan, in het achterhoofd houdend dat ik nu overal wel die extra push om door te zetten zou hebben.
Gelukkig kon ik niet enkel op hen rekenen maar ook de andere ambassadeurs staken een hart onder de riem. We hebben misschien in het begin van het traject de groepssfeer wat gemist omwille van verschillende redenen, maar de laatste weken, mede dankzij de Whats app groep, heeft dat toch héél veel goed gemaakt en hebben we mekaar ook, denk ik, beter en beter leren kennen.

Het begeleidingstraject van Energy lab was voor mij perfect. Enerzijds confronterend (bodyscan) als motiverend. Het programma van Coach Thijs en de ondersteunende mailtjes hebben zijn werk gedaan. De groepsgeest (lees: druk) was er onbewust bij, want zeg nu zelf, je wilt niet onderdoen voor de collega runners. Er lopen erbij die véél sneller lopen én een betere conditie hebben dan ikzelf, maar je wil toch ook kunnen zeggen dat je alle trainingen hebt kunnen volmaken en uiteindelijk doen we het allemaal met hetzelfde doel: fitter worden :-).

Samen met Ann om vijf uur ’s ochtend op de loopband in Hotel 11 ons vetloopje afwerken of thuis na het werk vergelijken met Steven wie hoelang en welke dag moet lopen en welk parcours we gelopen hebben, heeft ervoor gezorgd dat ik bijna elke training met evenveel moed gedaan heb. Mekaar motiveren, oppeppen en aanhoren als de een al wat meer pijn begon te krijgen dan de ander. “Gaat wel over”, “je lichaam wordt dat gewoon”, “alle spieren moeten zich wat zetten”… wat we allemaal niet gezegd hebben om mekaar erdoor te helpen in ook die moeilijke momenten. Want hoe trots we nu ook zijn op onze medaille, de korte periode van nog geen 6 maand heeft ook zijn “dieptes” gekend zowel mentaal als fysiek. De pijn in de knieën, de spieren die stijf stonden, zelfs na het stretchen, het aanhoren van de kwetsuren van vrienden en collega’s, mentaal ben je er enorm veel met bezig. Zoveel zelfs dat het ook andere collega’s aanzet om te starten. Alex Verdonck is ook in de loopschoenen gesprongen na een duwtje van Ann en mezelf. Goed bezig Alex!

Dus waren we er klaar voor? Tja, zo goed als we konden in deze korte tijd. Gesterkt door de woorden van onze coach Thijs en begeleider Frederik, Henrik en Laurens en de collega runners: jullie kunnen het, één voet voor de ander, maakt niet uit dat je nog maar 11km of anderhalf uur hebt gelopen, … 3:06 was de voorspelde tijd die ik kreeg van Thijs, gebaseerd op mijn tempo, mijn hartslagritme, mijn conditie, mijn 10 km die ik in Skatås gelopen had; mijn tijd… hoe ga ik in godsnaam drie uur kunnen lopen?

Gesterkt door de aanmoediging van de collega’s en met muziek in de oortjes begeef ik me in “mijn zone” en lopen maar… pfff… gedachten spoken door je hoofd, vechten tegen de stemmetjes in je hoofd… hartslag 172… véél te hoog…te vlug gestart… dommerik…warm… in zo een warmte heb ik nog nooit gelopen… water drinken, Thijs heeft gezegd bevoorrading niet overslaan… ah te veel water gedronken… toilet nodig… ik zie geen Volvo-collega’s meer lopen… jaja steek me maar voorbij… en dan yes… tweede brug… 14 km op m’n hartslaghorloge… na de bocht Banner 14 km… neen… dat kan niet… horloge en officiële banner geven niet hetzelfde aan…frustratie… lopen op sponsen… lopen in papier-mâché… 18,9km pijn in de heup… stappen…sms’je komt binnen “ik wacht op je op de hoofdtribune…bijna vanaf…nog steeds goeie tijd…” JA DIT KAN IK… laatste meters… Eric staat klaar voor een foto…jihaaa… ik ben over de finish, ontlading, coach Thijs staat er om me te begeleiden…yes 2:59:28 op m’n horloge… “Thijs, Ik heb beter gedaan dan je voorspelling”… trots…Steven staat me ook op te wachten 🙂  Dit hebben we SAMEN gedaan, als Volvo medewerkers, als koppel, als vrienden onder mekaar, als Volvo ambassadeurs, als RUNNERS lichting 2017!!!

Bij aankomst in de tent, een applaus van m’n collega’s, uh… neen… van m’n vrienden-runners. Emoties en dikke knuffels van mijn loopvriendin Ann :-), we’ve made it!

De ontlading, de vriendschap, de trots en fierheid omdat we dit allemaal gehaald hebben, de enkele kilo’s lichter, het fittere gevoel, dat doet mij al uitkijken naar de volgende editie.
Want ondanks de stijve spieren nu, heb ik de microbe van het lopen te pakken. Na het herstel wil ik me wel eerst trainen om wat meer 10 en 15 km te lopen zodat ik een nog puikere prestatie kan neerzetten bij de volgende halve marathon.

Kopenhagen? Amsterdam? …wie weet… keuze genoeg… <https://www.marathonreizen.net/marathon-kalender/>

Hopelijk zie ik jullie terug op de midzomernachtrun.

Voor zij die twijfelen om zich in te schrijven.  Ja wij maken nog steeds auto’s, fantastische auto’s, maar daarnaast kunnen we ook sporten, fitter worden om nog lang deel te kunnen uitmaken van dit gegeven. Hiervoor wil ik dank u zeggen aan de organisatoren en aan Eric Van Landeghem. Bedankt om dit mogelijk te maken!

Sofie Van Nieuwenhove

 

“Trots en blij dat ik er geraakt ben!”

De emoties laaiden hoog op bij aankomst. Ann samen met Thijs, coach EnergyLab.

Testimonial Ann De Groote:

“Het was de bestemming die me over de streep hielp om mee te doen aan de loopambassadeurs voor 2017. Voor het werk vertoef ik vaak in Zweden en ik heb Zweedse collega’s die zich jaar na jaar opladen om aan dit event mee te doen. Met heel veel zin en energie ben ik aan dit avontuur begonnen.  Leuk om begeleiding te krijgen, soms ongeduldig omdat je vooruit wil geraken.

Nu kijk ik met trots terug op deze ervaring; trots dat ik er geraakt ben. Trots dat ik strikt mijn schema heb gevolgd. Ondanks het vele reizen voor het werk, …. vaak heb ik trainingen afgewerkt in Zweden, op de loopband. Samen met Sofie  (Van Nieuwenhove), ’s avonds laat of  in de ochtend vroeg….. onze fameuze vetloopjes 🙂
Hechte vriendschap heb ik daar aan overgehouden, en ja ….toch wel een paar kilo’s bij verloren ook.

Het volgen van de trainingen ging vlot, behalve de periode kort na de Havenloop kreeg ik heel veel pijn in mijn benen en heb ik een paar alternatieve trainingen op de cross trainer moeten doen. Ook op het einde bij de langere trainingen kwam de pijn af en toe opsteken. De periode was erg kort: 5.5 maand om van nul naar een halve marathon te trainen. En wat voor een! Twee grote bruggen, een voetgangersbrug, vals plat en constant hellingen en dalingen. Een drama voor mijn pijnlijke benen.

En dan, het moment! Heu, wanneer ben je klaar… Ik had pas bij de laatste duurtraining een afstand van 12km afgelegd….. en dat enkel omdat ik er zelf een kwartier aangebreid heb. En met die afstand in mijn hoofd moest ik het doen. Maar onze coach Thijs hield vol dat wanneer we ons schema gevolgd hadden we die halve marathon zouden uitlopen…jaja, op karakter…. Dat wist ik ook wel. Al hoorden we hem stiekem tegen Eric Van Landeghem zeggen dat we eigenlijk toch wel 15-16 km hadden moeten lopen…. Maar dat de periode hiervoor tekort was.

Zenuwachtig aan de start. In mijn hoofd de onzekerheid…. Brengen mijn benen me over de finish? Mijn hartslag veel te hoog, al van de eerste minuut. Fun, muziek, de ontspanning kwam…….. In een wip bereikte ik 8.5km….. op naar het volgende stuk…… ik bereikte de 12km. Ik kwam Thijs tegen, onze coach van EnergyLab,  vlak voor de tweede brug, op zowat een kleine 13 km. Mijn maximale trainingsafstand had ik toen reeds overschreden. Het was nog steeds warm, gelukkig koelde het stilaan af… Op dat moment ging het nog vrij goed, met de commentaar ‘je loopt mooi constant…’ Voorbij kilometer 14 begonnen de benen te sputteren bij het afdalen, teveel schokken, even wandelen tot beneden aan Nordstan. Terug alle moed bijeen rapen, op de Avenue, licht hellend,  kwam ik Dan Borgström tegen, een collega, zwaaien en supporteren, het gaf me weer moed…. Het parcours bleef steeds hellend, of vals plat….. kilometer per kilometer, voet voor voet, water, energiedrank, gel, sponsen die overal in de weg lagen op de grond, neveldouches, lopen, lopen, lopen, nog een paar voetjes, een woordje van Thijs, goed zo, nog een slokje…. Even voorbij Linnéplatzen zaten er een paar collega’s van mij op het balkon, zwaaien roepen, even met de adrenaline die er nog was zwaaien en terugroepen. Nadien, klopje, nood aan nog een gelleke…….. Terug oppeppen en meter per meter vooruit, snelheid nam ook meter per meter af 🙁

Op kilometer 20, net vooraleer Slotskogen terug in te duiken op de voetgangersbrug snoerde de emotie mijn luchtpijp volledig dicht, ik moest even halt houden…… de laatste kilometer ging in… Met City light van Blanche, klimmen op  een laatste helling. Mijn Polar tikte af op 21km, maar ik zag vlaggen maar nog geen finish. Ik moest de piste nog zien te vinden, nog mijn laatste energie uitpersen. Ik hoorde geroep vanuit de tribunes, maar kon niemand zien die ik herkende.

De finish, ik zie de finish, hup, niet plooien … Ik moet erover. Thijs riep Eric, tijd voor foto……… en een knuffel voor Thijs en de tranen rolden me van de kaken. Uitgeput, zowel fysiek als mentaal…….. I did it, bijna met ongeloof.

Leuk om de aanmoedigingen en felicitaties te ontvangen, maar het is gene makkie om op 6 maanden op dit niveau te komen.

Ik zou graag blijven lopen, graag nog wat langer begeleiding krijgen, die 5.5 maand is kort…… Mijn lijf is fitter, veel fitter,  6kg lichter…… Ik wil makkelijker afstanden van 5 a 10 km lopen…. Er meer van genieten. En mocht er nog een halve marathon komen? Kopenhagen? Wel….. misschien, maar dan wil ik zeker die 16-17km op voorhand gelopen hebben.”

Ann De Groote

 

Verslag: Christiaan Rijk – Loopambassadeur GöteborgsVarvet Half Marathon

Daar stond ik dan in Gotenburg, waar ik zestien jaar geleden, diende als bouwer voor het P1-model. Echter deze keer niet om te werken, maar om de Varvet 2017 halve marathon te lopen als ambassadeur van Volvo. Energy@Volvo lanceerde een oproep aan gemotiveerde lopers, die het wel eens zagen zitten om deze uitdaging aan te gaan. Korte tijd nadat ik mezelf had opgegeven ontving ik een bevestiging dat één van de wensen op mijn bucketlist in vervulling zou gaan. En die wens was:” In plaats van tien kilometer te lopen in één uur in het Meetjesland, zou ik nu de halve marathon in Gotenburg op een tijd van ongeveer twee uur lopen. Ik was eens benieuwd!

Natuurlijk is een goede voorbereiding nodig om dit alles tot een goed einde te kunnen brengen. We begonnen met onze eerste conditietest, afgenomen in het energylab te Gent. Begeleider Thijs, hielp ons hierbij en kwam met de conclusie dat mijn conditie zeker niet zo slecht was, maar dat er nog een hele weg was af te leggen voordat ik mijn doel zou kunnen halen. Een professioneel en persoonlijk opgesteld loopschema werd voor mij in elkaar gestoken. En de eerste training volgde al snel, op 8 December legde ik de eerste kilometers van deze vermoeiende, maar zeker ook toffe beleving af.

Na enkele weken intensief trainen volgens het loopschema, volgde een tweede test om vast te leggen welke vorderingen ik tot dan toe had gemaakt. Met als resultaat dat de uithouding en de verzuring al een pak beter was dan initieel. Ik was op goede weg!

De eerste grote looptest kwam er toen ook al snel aan en zo liep ik de 10 kilometer havenloop in Gent. Deze verliep goed en het deed me naar meer smaken. Ik voelde me gemotiveerd voor de echte test die zou volgen op 20 Mei. Ook wel gekend als de jaarlijkse “GÖTEBORGS VARVET”, met zijn zestig duizend deelnemers, waarvan ik dit jaar deel zou uitmaken.

Tijdens de trainingen, die volgden op de havenloop, viel al snel de teleurstelling. Tijdens de training voelde ik plots een steek in mijn kuit. Dit resulteerde in een blessure en jawel… drie weken out. Na de verplichte rustperiode trok ik de loopschoenen weer aan om de laatste twee weken van mijn voorbereiding aan te vatten.

Het was 18 Mei toen ik en mijn collegas van VCG om zes uur de bus van Volvo richting Brussels Airport op stapten. De busrit in deze vroege ochtend weerhield ons niet om de eerste vriendschapsbanden aan te leggen. Eenmaal aangekomen in de luchthaven brachten we onze bagage naar de check-in, niet enkel als collegas, maar ook als vrienden.

Over werk werd er niet veel gepraat, hoewel we er ons niet van weerhielden om te vertellen over onze positie en verantwoordelijkheid binnen het bedrijf. Natuurlijk moesten we dat aan onze CEO niet vragen, omdat we wel allen wisten wat hij doet voor ons en het bedrijf. Ach, wat maakt het uit, zit je nu hoog in die toren of sta je naast of op de band, iedereen had hetzelfde doel voor ogen. Dat was een geslaagde vierdaagse hebben met als kers op de taart, het behalen van de finish tijdens de halve marathon. De één misschien wat sneller dan de ander.

Aangekomen in Goteburg stond het geluk al aan onze zijde. Het weer was zomers, ideaal om de stad al eens te bezoeken. Want je weet maar nooit als we tijdens de halve marathon verloren zouden lopen. Zodat we wisten waar we ons drinken zouden kunnen halen. Want we hebben altijd geleerd dat het belangrijk is te drinken als je aan het lopen bent. Zo waren de locaties van “De Dubliner” en het “Hard Rock Café” in ons geheugen gegrifd.

Zaterdag zou al snel volgen, maar eerst hadden we een team-meeting op vrijdagavond met de laatste afspraken en tips voor de daarop volgende grote dag. Ook onze magen moesten nog even gevuld worden, dus gingen we allen samen nog eten in “Blue moon”.

Het was eindelijk zo ver. Met zen allen stonden we om twaalf uur klaar om met het openbaar vervoer richting de startlocatie te rijden. Om elkaar tussen onze collegas van China en Zweden te kunnen herkennen droegen wij allemaal dezelfde T-shirt van Volvo Gent. Al snel volgde een verzoening aan de Volvo-tent met onze collegas en maakten we nog even enkele groepsfoto’s en wensten elkaar nog even het beste toe.

Om 13:30 begaven ik en mijn Volvo-collegas ons naar het “Volvo-startvak”. Om 14:02 zouden wij het startsignaal krijgen.

Om 14:03 waren de eerste meters afgelegd en onze prioriteit veranderde al snel. De vooropgestelde tijden waren niet meer van belang. Het doel was om deze halve marathon uit te lopen. Iedereen aan zijn eigen tempo. Tijdens de race konden we genieten van het vele leuks langs het parcour. Elke vijfhonderd meter was een muziekband opgesteld om het ons zo aangenaam mogelijk te maken. Ook de vele toeschouwers hielpen ons om de motivatie hoog te houden.

Al snel had ik door dat er een blauwe lijn was op de grond die ik kon volgen opdat ik de kortste weg naar de eindmeet zou kunnen lopen. Al mijn voorbereidend werk om niet verloren te lopen was voor niks geweest, maar het was toch een leuke en verfrissende ervaring.

Om 16:03 was het einde nabij, ik kreeg al snel de Volvo-fotograaf in mijn visier net voor de eindstreep. Nog één klik en “Yes, I did it! Eenmaal aangekomen, volgde al snel een blij weerzien met de Volvo ambassadeurs die al eerder over de eindmeet kwamen. We bespraken het verloop van de race en kwamen allemaal tot een zelfde conclusie. Namelijk dat het toch wel zwaarder was geweest dan we hadden verwacht.

Het leuke aan dit alles was dat iedereen in de tent bleef tot onze laatste ambassadeur de finish had gehaald en de tent had bereikt. Iedereen was tevreden, niet alleen door onze persoonlijke prestatie, maar ook omdat we het met zen allen als groep hadden gehaald.

Eenmaal terug in het hotel genoten wij allen na op ons eigen manier. Sommigen verkozen het bubbelbad, anderen deden een dutje op hun bed. Daarna gingen we allemaal een glas heffen op de overwinning.

Voor de drank zou vloeien, moesten de magen nog even gevuld worden en dat besloten we te doen op een echte Zweedse manier. We gingen namelijk Zweedse balletjes eten, geserveerd door een blonde Zweedse schone. Aan tafel werden de ervaringen tijdens de halve marathon nog eens met elkaar gedeeld.

Na een nachtje stappen, toen de zon al was opgekomen. Kwam het besef dat we spoedig zouden terugkeren naar Belgie. Na het pakken van de koffers en het uitchecken, was er nog wat tijd om enkele uren in de stad door te brengen. En zo hebben we nog eventjes “Skansen kronan” bezocht met zijn 240 trappen naar boven. We waren allen blij, dat we deze niet hadden moeten afleggen tijdens de wedstrijd. Het uitzicht over “Gotenburg” was adembenemend.

Om 15:30 kwamen we terug in het hotel om ons koffers op te halen en met de taxi richting de luchthaven te gaan, waaruit we onze laatste blikken konden richten naar Gotenburg.

Eenmaal terug met de voetjes op de grond in Belgie, kwam iedereen tot de conclusie dat we een zeer aangename vierdaagse trip hadden gemaakt en dat we heel wat vrienden hebben bijgemaakt. We waren trots op onze prestaties en belevingen die we nooit meer zullen vergeten. It was one team, one big family.

Hopelijk komt er nog een vervolg en kunnen vele collegas van mij in onze voetstappen treden. Één ding weten we nu al zeker…We zullen er terug bij zijn op de midzomernachtrun in Gent.

 

Christiaan Rijk

Inschrijvingen Gothenburg Half Marathon 2017 voor niet-ambassadeurs

halvemarathongoteborg2017

GöteborgsVarvet Half Marathon: de halve marathon van het hoge noorden, waar 800 Volvo medewerkers aan deelnemen.

Volvo Car Gent heeft voor 2017 vijftig plaatsen voorbehouden. Link naar de GöteborgsVarvet Half Marathon: www.goteborgsvarvet.se/en/

Wil je deelnemen aan dit event, durf je de uitdaging aan om in Zweden 21km te lopen, dan heb je via deze weg de mogelijkheid om één van de 50 Volvo inschrijvingen te bemachtigen, waarvan 20 plaatsen reeds voorbehouden zijn voor onze 20 Volvo ambassadeurs.

We richten ons tot de beginnende lopers, als ook de meer geoefende loper. Voor dit evenement gaan we samenwerken met de collega’s in Zweden. Volvo Car Gent biedt 50 medewerkers een heen/terug vlucht naar Zweden aan, alsook de inschrijving voor de GöteborgsVarvet Half Marathon.

Hiervoor vragen we uiteraard een aantal zaken in return:

– Beschikbaar zijn van 18 mei t.e.m. 21mei en verlof te nemen.

– Deelnemen in Volvo-branded loopkledij

– Beschikken over of zelf willen investeren in een loopuitrusting (Volvo-kledij, schoenen,…)

– Zelf instaan voor de kosten van het verblijf. Geboekt via Volvo. (3 overnachtingen)

– Deelnemen aan een aantal voorbereidingsruns (worden door Volvo gratis aangeboden)

– Promoten van energy@volvo

– Medische keuring niet verplicht maar aangeraden.

Geïnteresseerd? Schrijf tegen uiterlijk 23 november in via: https://goo.gl/forms/pdQ3V4OtjlqUphHQ2

Er zijn 50 plaatsen voorbehouden. Bij de selectie van de kandidaten zal er rekening gehouden worden met een combinatie van criteria waaronder: een gelijke spreiding over afdelingen, ploegen, statuten en motivatie.

Voor additionele informatie kan je terecht bij Frederick Marchant (tel. 7703) – Verschelde Hendrik (3271)- Laurens Tembuyser (2622).